شمس الدين محمد كوسج

مقدمه 70

برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى )

اين نسخه اشاره كرده است ولى هيچ اطلاعى از آن به دست نمىدهد . نگارنده به فهرست مزبور دسترس نداشت . 5 . نسخهء كتابخانهء فرهنگستان كلوژ رومانى . به اين دست‌نويس نيز آقاى هنوى در مقالهء پيش‌گفته اشاره كرده است . ظاهرا دست‌نويسى از شاهنامه است كه برزونامهء كهن را بعد از داستان بيژن و منيژه الحاق كرده‌اند . « 1 » 6 . نسخهء كتابخانهء دانشگاه كلمبيا . به اين دست‌نويس نيز آقاى هنوى اشاره كرده است . 7 . نسخهء كتابخانهء فرهنگستان علوم تاجيكستان . اين دست‌نويس در فهرست اين كتابخانه نوشتهء بالديروف و ميرزايف ، ج 2 ، ص 324 معرفى گرديده و يك صفحهء آن گراور شده است . از تعداد برگ‌ها و شمار ابيات هر صفحه برمىآيد كه حدود 7000 بيت دارد و شامل هردو بخش برزونامه و از آخر ناقص است . تاريخ كتابت نسخه معلوم نيست . 8 . نسخهء كتابخانهء ملى پاريس . در فهرست بلوشه به شمارهء 1190 معرفى شده است . بلوشه مىگويد اين نسخه ناقص است و 352 برگ دارد . تاريخ كتابت مشخص نيست . از اموال آنكتيل دوپرون بوده است . 9 . نسخهء چايكين كه از برگ 1 تا 60 آن شهريارنامه و از 61 تا 156 برزونامه است . اين نسخه را چايكين به سال 1926 در تهران خريدارى كرده و با خود به روسيه برده است . اينك در انستيتوى خاورشناسى تاجيك در شهر دوشنبه به شمارهء 352 نگهدارى مىشود . « 2 » شهريارنامه اخيرا از روى همين نسخه در تهران به چاپ رسيده است . 10 . نسخهء كتابخانهء ملى پاريس . اين نسخه در اختيار ژول‌مول بوده و دربارهء آن مىنويسد : « دست‌نويس برزونامهء كتابخانهء سلطنتى [ پاريس ] تنها نسخه‌اى است كه من به دست دارم . آن را براى آنكتيل از روى نسخهء فارسخان ، معاون فرمانرواى

--> ( 1 ) . نيز - « سرگذشت برزو » ، مجلهء هنر و مردم ، ش 153 ، ص 89 حاشيه . ( 2 ) . مختارىنامه ، ص 368 .